Interpelacja w sprawie niesprawiedliwego traktowania przez polskie prawo współmałżonków repatriantów, którzy nie mają lub nie są w stanie udowodnić swojego polskiego pochodzenia
  Szanowni Panowie Ministrowie! Uchwalone niedawno przez Sejm RP nowelizacje ustaw: o cudzoziemcach i o repatriacji, a także umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, podpisana w dniu 25 marca 1957 r., dotycząca terminu i trybu dalszej repatriacji z ZSRR osób narodowości polskiej, nie rozwiązują problemów tych współmałżonków repatriantów, którzy nie mają lub nie udowodnili swojego polskiego pochodzenia szczególnie w zakresie ich uprawnień emerytalno-rentowych.
  Osoby te jako współmałżonkowie repatrianótw mają w chwili repatriacji status cudzoziemca, któremu Rząd RP udziela zgody na osiedlenie się w Polsce. Osoby te nie mają też większych problemów z uzyskaniem, po okresie trwającym najczęściej około 5 lat, polskiego obywatelstwa.
  Jednakże ich sytuacja komplikuje się w szczególnie niekorzystny dla nich sposób w momencie ubiegania się o świadczenia emerytalno-rentowe z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jako współmałżonkowie repatriantów, którzy nie mają lub nie są w stanie udowodnić swojego polskiego pochodzenia, zgodnie z polskim prawem nie posiadają statusu repatriantów, a zatem i wszystkich uprawnień, którymi objęci są repatrianci. Między innymi nie mają zaliczonych okresów zatrudnienia, najczęściej na terenach byłych republik zakaukaskich ZSRR, przed repatriacją ich rodzin do Polski do okresów składkowych w rozumieniu przepisów ustawy emerytalno-rentowej. W następstwie, osiągając w Polsce wiek emerytalny lub spełniając kryteria zdrowotne do uprawnień rentowych, nie są w stanie, ze względu na zbyt krótki okres składkowy, uzyskać tych świadczeń, a co najwyżej mogą uzyskać je w najniższym wymiarze i tylko w sytuacji wypracowania w Polsce choćby minimalnego stażu pracy zaliczonego przez ZUS do okresów składkowych.
  Dlatego też uważam, że słusznie te osoby (najczęściej już obywatele polscy) czują się dyskryminowane przez polskie prawo lub ze względu na brak właściwych umów międzynarodowych w tym zakresie.
  Proszę zatem o udzielenie mi odpowiedzi na następujące pytania:
  1. Czy rodziny ubiegające się o repatriację do Polski z obszaru byłego ZSRR, w przypadku gdy jeden ze współmałżonków nie ma pochodzenia polskiego, są w pełni poinformowane o fakcie niezaliczania w Polsce okresów ich zatrudnienia w byłym ZSRR do okresów składkowych przy ubieganiu się o emeryturę lub rentę z FUS?
  2. Czy w świetle przedstawionych przeze mnie argumentów potwierdzających zasadność poczucia krzywdy wśród współmałżonków repatriantów niebędących osobami pochodzenia polskiego rząd nie dostrzega potrzeby rozszerzenia uprawnień uzyskania statusu repatrianta na wszystkich członków rodziny ubiegającej się o repatriację do Polski, a przynajmniej w tych przypadkach, w których współmałżonek repatrianta ubiega się jednocześnie o obywatelstwo polskie?
  Poseł Jerzy Müller
  Warszawa, dnia 16 grudnia 2003 r.
- Interpelacja w sprawie przepisów regulujących homologację pojazdów
- Interpelacja w sprawie zapewnienia przez rząd nauki języków obcych dla dzieci w wieku przedszkolnym
- Interpelacja w sprawie sytuacji w PZL Mielec S.A., ze szczególnym uwzględnieniem nadzoru właścicielskiego w zakresie kondycji finansowej i restrukturyzacji ekonomicznej zakładu, zawieranych kontraktów, a także realizacji umów offsetowych
- Interpelacja w sprawie doraźnych i systemowych działań rządu mających na celu udzielenie pomocy osobom i instytucjom dotkniętym przez lipcową powódź 2001 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie stanu i przyszłości przemysłu maszyn rolniczych w Polsce