Debaty - polishlaw.pl - Odpowiedź na interpelację w sprawie utrudnień przy zatrudnianiu polskich pracowników na budowach w Republice Federalnej Niemiec

Odpowiedź na interpelację w sprawie utrudnień przy zatrudnianiu polskich pracowników na budowach w Republice Federalnej Niemiec

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację posła Bogdana Lewandowskiego w sprawie utrudnień przy zatrudnianiu polskich pracowników na budowach w Republice Federalnej Niemiec, przesłaną przy piśmie pana marszałka z dnia 16 marca br., znak SPS-0202-3508/00, przedstawiam następującą informację.

   W dniu 31 stycznia 1990 r. została podpisana umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Republiki Federalnej Niemiec o oddelegowaniu pracowników polskich przedsiębiorstw do realizacji umów o dzieło. Umowa ta zarówno ma znaczenie gospodarcze, jak i stanowi wzorzec pomocy państwom Europy Wschodniej, jako akt regulujący przepływ pracowników z krajów nieczłonkowskich do krajów Unii Europejskiej. Wielkość zatrudnienia została ustalona w umowie na 35 100 osób średniorocznie. Strona niemiecka zastrzegła prawo do zmiany wysokości limitu rocznego w zależności od kształtowania się poziomu bezrobocia w RFN. W bieżącym okresie obliczeniowym (1999/2000) wielkość ta wynosi 21 550 osób średniorocznie.

   Poruszone w wystąpieniu pana posła problemy, na jakie napotykają polscy przedsiębiorcy realizujący umowy o dzieło w RFN, były przedmiotem negocjacji prowadzonych na posiedzeniach polsko-niemieckiej grupy roboczej, która od 1996 r. odbywa regularne posiedzenia 2-3 razy w roku. W trakcie negocjacji zwracano niejednokrotnie uwagę na wprowadzane przez administrację niemiecką nowe, niekorzystne dla polskich firm regulacje i ograniczenia, które swym zakresem wychodziły poza warunki określone w umowie.

   Kwestie te dotyczyły znaczących dla polskich firm obciążeń, jak:

   - wysokie opłaty za zezwolenia na pracę, wprowadzone w 1993 r.,

   - ustalenie okręgów zamkniętych dla realizacji usług przez polskich przedsiębiorców, z uwagi na wysoki poziom bezrobocia,

   - wprowadzenie od 1999 r. obowiązku przynależności polskich pracowników budowlanych do niemieckiej kasy urlopowej ULAK,

   - przeprowadzanie częstych i uciążliwych kontroli polskich przedsiębiorstw.

   Problematyka związana z wprowadzanymi utrudnieniami w realizacji umów o dzieło na terenie RFN była jednym z tematów rozmów prezesa Rady Ministrów, pana Jerzego Buzka, z przebywającym w kwietniu 1999 r. w Polsce kanclerzem federalnym Niemiec, panem Gerhardem Schroederem.

   Ponadto w kwietniu 1999 r. prezes Rady Ministrów RP wystosował do kanclerza federalnego Niemiec list, w którym zwrócił uwagę na wprowadzane przez administrację niemiecką ograniczenia, które pogarszają sytuację polskich przedsiębiorstw na rynku niemieckim, a nie wynikają z podpisanej w 1990 r. umowy. W konkluzji swego listu prezes Rady Ministrów zaproponował, aby przy realizowanych w ramach umów o dzieło kontraktach powrócić do stosowania mechanizmów zawartych w wyżej wymienionej umowie. Do dnia dzisiejszego strona polska nie otrzymała odpowiedzi na list premiera.

   W dniu 7 marca 2000 r. w trakcie wizyty federalnego ministra pracy i spraw socjalnych, pana Waltera Riestera, minister gospodarki, pan Janusz Steinhoff, ponowił rozmowy w sprawie problemów w realizacji umowy międzyrządowej z 1990 r. oraz złożył propozycję powołania - w krótkim terminie - wspólnej komisji pod przewodnictwem sekretarzy stanu Federalnego Ministerstwa Pracy i Ministerstwa Gospodarki RP, której celem byłoby rozwiązywanie problemów związanych z realizacją ww. umowy. Minister Riester zaakceptował przedłożoną przez ministra gospodarki propozycję powołania osobistych pełnomocników, którzy w trakcie dwustronnego spotkania dokonaliby identyfikacji negatywnych zjawisk, z jakimi mają do czynienia realizujące usługi na rynku niemieckim firmy polskie.

   Bezpośrednio po tej wizycie, bo już 9 marca 2000 r., minister gospodarki skierował pismo do ministra pracy RFN, w którym poinformował o upoważnieniu pana Bernarda Błaszczyka, podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki, do sprawowania funkcji przewodniczącego komisji ze strony polskiej. W piśmie tym zwrócił się jednocześnie z prośbą o wyznaczenie przewodniczącego komisji ze strony niemieckiej. Do dnia dzisiejszego strona niemiecka nie wyznaczyła osoby na to stanowisko.

   W dniu 24 marca 2000 r. minister gospodarki spotkał się w Warszawie z panem W. Muellerem, federalnym ministrem gospodarki RFN. W trakcie wizyty minister J. Steinhoff nawiązał do niedawnej wizyty w Polsce federalnego ministra pracy W. Riestera oraz do uzgodnień poczynionych z nim w zakresie sytuacji polskich przedsiębiorców działających na terenie RFN w ramach umowy z 1990 r., informując jednocześnie, że strona polska oczekuje na wyznaczenie przewodniczącego komisji ze strony Federalnego Ministerstwa Pracy.

   Z szacunkiem

   Minister

   Longin Komołowski

   Warszawa, dnia 26 kwietnia 2000 r.





pranie dywanów warszawa Megabol kreatyna textove displeje twitter exchange agencja interaktywna WolBar Makumba d³ugopisy reklamowe